Tarnogórski Program Edukacji Regionalne "Indianer"
serwis Portalu Powiatu Tarnogórskiego
www.tg.net.pl

autorstwo
: Zbigniew Markowski



Witamy w Tarnowskich Górach!
Wykonanie folderu informacyjnego dla turystów

  tematy powiązane:
    Tarnogórskie legendy - tekst
Skąd się wzięły Gwarki - tekst
Górniczy rodowód - tekst
Vivat Jan III - tekst
praca dawnych górników - grafika
Kopalnia Zabytkowa - fotografie
Skansen Maszyn Parowych - fotografie
Dzwonnica Gwarków - fotografie
Ratusz - fotografie
Edukacja regionalna przedszkolaków - scenariusz zajęć
Turystyczny SWOT - scenariusz lekcji
Architektura miasta - film
   

- pobierz poniższy tekst w formacie Microsoft Word -

Cele

  • Zapoznanie z rolą turystyki jako jakością życia i wskaźnikiem rozwoju cywilizacyjnego
  • Zapoznanie ze znaczeniem turystyki dla rozwoju gospodarczego i ekonomicznego regionu
  • Wdrażanie do promowania i prezentowania własnego regionu
  • Stymulowanie intelektualnego i emocjonalnego rozwoju poprzez aktywność twórczą
  • Ćwiczenie pracy zespołowej
  • Kształtowanie zachowań sprzyjających ochronie dziedzictwa regionalnego
  • Zachęcenie do planowego poszerzania i pogłębiania wiedzy funkcjonalnej o miejscowości, w której mieszka uczeń

Przebieg lekcji

Zadania nauczyciela

Wykład na temat roli turystyki jako jakości życia i wskaźnika rozwoju cywilizacyjnego kraju oraz na temat znaczenia turystyki dla rozwoju gospodarczego i ekonomicznego regionu (załącznik nr 1)
Przeprowadzenie dyskusji na temat informacji, jakie są potrzebne turyście przybywającemu pierwszy raz do danej miejscowości
Podział uczniów na zespoły zadaniowe: zespól odpowiedzialny za opracowanie informacji na temat bazy noclegowo - żywieniowej; zespól odpowiedzialny za opracowanie informacji na temat bazy kulturalno - oświatowej i bazy rekreacyjnej; zespół odpowiedzialny za przygotowanie informacji na temat zabytków, obiektów architektonicznych i miejsc godnych polecenia do zobaczenia: zespól odpowiedzialny za opracowanie graficzne folderu, w tym uproszczonej mapki miasta.
Przedstawienie materiałów źródłowych, z których uczniowie mogą skorzystać przygotowując opracowania. Np. Powiatowy katalog www - http://tg.net.pl, Strona Urzędu Miasta - http://www.um.tgory.pl, Książka telefoniczna, Plan miasta
Podsumowanie lekcji dyskusją na temat atrakcyjności turystycznej Tarnowskich Gór i tego, jakie można zaproponować działania mogące podnieść atrakcyjność turystyczną regionu

Zadania dla grup uczniowskich

  • Zespoły przygotowują zgodnie z przydzielonymi im tematami opracowania informacji do folderu
  • Zespól odpowiedzialny za opracowanie graficzne folderu - wykonanie dowolną techniką rysunkową (kredki, kredki świecowe, mazaki ) lub malarską (farby plakatowe, akwarele) graficznej oprawy folderu i jego okładki.
  • Po zakończeniu pracy uczniowie prezentują wykonany folder
  • Aktywny udział w dyskusji kończącej lekcję

Metody i formy pracy

  • Wykład, paca w grupach, burza mózgów, projektowanie, prezentacja, dyskusja

Pomoce dydaktyczne

Opracowania na temat turystyki (załącznik nr 1), materiały źródłowe przydatne do zebrania potrzebnych informacji, kartki z bloku rysunkowego, kredki, kredki świecowe, mazaki, farby plakatowe, akwarele, pędzle

Osiągnięcia

Uczeń potrafi

  • Opowiedzieć o znaczeniu turystyki jako jakości życia i wskaźnika rozwoju cywilizacyjnego
  • Opowiedzieć o znaczeniu turystyki w rozwoju gospodarczym i ekonomicznym regionu
  • Określić oczekiwania turystów
  • Wymienić bazę turystyczną swojego miasta
  • Wymienić atrakcje turystyczne regionu
  • Dostrzec istotne i charakterystyczne dla regionu wartości w kulturze materialnej i niematerialnej
  • Prezentować własny region w oparciu o historię, tradycje i współczesność
  • Pracować zespołowo
  • Zaproponować działania mogące podnieść atrakcyjność turystyczną regionu

Uczeń kształci

  • Umiejętność dostrzegania swojego miejsca zamieszkania jako miejsca odmiennego od innych lokalności
  • Poczucie tożsamości lokalnej
  • Twórczą inicjatywę
  • Umiejętność tworzenie zespołowej atmosfery pracy z podkreśleniem motywacji, życzliwości, empatii.
  • Zachowania sprzyjające ochronie dziedzictwa kulturowego

Ściąga dla nauczyciela

Załącznik nr 1

Historia turystyki jest nierozłącznym elementem historii ludzkości. Ludzie przemieszczali się zawsze w poszukiwaniu pożywienia i miejsca zamieszkania jednak za początek turystyki uznaje się moment, gdy człowiek zaczął podróżować w celach poznawczych. Starożytni Egipcjanie podróżowali do miejsc kultu religijnego oraz w celu zobaczenia piramid. Pierwsze wędrówki o charakterze turystycznym, a nie handlowym datuje się na 4000 rok p.n.e. Starożytni Grecy i Rzymianie podróżowali w celach handlowych, wojennych bądź z zamiarem uczestniczenia w igrzyskach i uroczystościach religijnych. Już w starożytności można zaobserwować początki przemysłu turystycznego, powstanie patronów - opiekujących się przyjezdnymi, sanatoriów, domów wczasowych, map drogowych i dokumentów upoważniających do noclegów w zajazdach. Jednak aż do początku XIX stulecia ogromna większość mieszkańców naszego kontynentu była "przypisana do ziemi". Powodów tej powszechnej nieruchliwości było wiele. Najważniejsze z nich były ograniczenia techniczne. Przez tysiąclecia jedynym środkiem transportu były własne nogi i to one ograniczały prędkość przemieszczania się do 5 kilometrów na godzinę. Dopiero 2000 lat przed naszą erą oswojono wielbłądy, a 1200 lat przed naszą erą nauczono się jeździć konno, dzięki czemu średnia prędkość podróżowania zwiększyła się o połowę, do 7 - 8 kilometrów na godzinę

W Polsce w średniowieczu i późniejszych okresach przemieszczali się głównie kupcy, pielgrzymi, arystokracja i studenci. Podróżowanie w tym okresie było drogie, mało wygodne i niebezpieczne. Rewolucja w transporcie, która umożliwiła podróżowanie masom nastąpiła dopiero w latach 1825 - 1854, kiedy to począwszy od Wielkiej Brytanii w kolejnych krajach i na kolejnych kontynentach zaczęły pojawiać się pierwsze koleje żelazne wykorzystujące wynalazek machiny parowej Georga Stevensona. Brakowało bitych dróg. Dopiero Rzymianie w IV wieku przed naszą erą rozpoczęli budowę systemu dróg, który do chwili budowy linii kolejowych wyznaczał kierunki podróżowania po Europie.) Rozwój turystyki masowej nastąpił dzięki rozwojowi środków transportu, rozwojowi przemysłu i wzrostowi poziomu oświaty i świadomości społecznej.

Rozwój lokomocji pociąga rozwój infrastruktury turystycznej w miejscowościach do których przybywa coraz więcej turystów. Rozwój transportu morskiego sprawia, że do Europy przybywa coraz więcej turystów z Ameryki, a rozwój motoryzacji wpływa na rozbudowę dróg. Pierwsze biuro turystyczne powstało w 1841 roku, a jego założycielem był Thomas Cook. Następna rewolucja w podróżowaniu ma miejsce dopiero II wojnie światowej, gdy samoloty pasażerskie umożliwiły dotarcie na inny kontynent w przeciągu zaledwie kilku godzin. Ale jeszcze w 1939 roku linia lotnicza Pan American Airways zorganizowała pierwszą wycieczkę turystów amerykańskich do Europy. Wiek XIX w polskiej turystyce to popularyzacja polskich uzdrowisk w Krynicy, Szczawnicy, Iwoniczu i Busku Zdroju. Najczęściej odwiedzanymi regionami przez samych Polaków i przybyszy z zagranicy były: Zakopane, Kraków, Warszawa i Śląsk. Pierwsza wojna światowa ograniczyła rozwój turystyki w Polsce. Po odzyskaniu niepodległości nastąpił rozwój różnego rodzaju organizacji turystycznych. I tak powstały między innymi: Referat Turystyki przy Ministerstwie Robót Publicznych(1919 r.) ; Biuro Podróży "ORBIS" (Lwów, 1923 r.) , z połączenia przedsiębiorstw Aerolot i Aero, powstają Polskie Linie Lotnicze LOT (1929 r.) oraz Spółdzielnia Turystyczno - Wypoczynkowa GROMADA. Po Drugiej Wojnie Światowej nastąpiło zahamowanie rozwoju ruchu turystycznego, promowane były tylko niektóre jego formy - głównie turystyka masowa. Ówczesne władze ograniczały ruch międzynarodowy, czy chociażby wyjazdy nad morze. Preferowana była turystyka zdrowotna i walory kulturalne turystyki. W 1949 roku została utworzona organizacja "Fundusz Wczasów Pracowniczych", w 1950 roku przy Ministerstwie Komunikacji została powołana Rada Turystyki a w 1952 roku zostaje powołany Komitet dla Spraw Turystyki. przekształcony w 1960 roku na powołany zostaje Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki.

Polityczny podział na "kraje socjalistyczne" i "pozostałe" pokrywał się z podziałem ekonomicznym na kraje tzw. "I i II strefy płatniczej", czyli na kraje których waluta nie była wymienialna na waluty światowe i takie, których waluta była wymienialna. Te dwa czynniki określały ruch turystyczny w Polsce wyraźniej niż zmiany w technikach transportowych, czasie pracy, czasie wolnym czy poziomie życia. W połowie lat 70 - tych wyjazdy do krajów Europy Zachodniej nie nabrały jeszcze masowego charakteru, ale przestały być jedynie przywilejem wąskiej elity wysokich urzędników, artystów, uczonych, sportowców i osób mających krewnych za granicą. W tym okresie narodziła się występująca najpewniej w tej skali tylko w Polsce szczególna forma turystyki, "turystyka handlowa" .Najprawdopodobniej większość turystów wyjeżdżających za granicę w latach 60 - 80 - tych wchodziła czasowo w rolę importera i eksportera towarów. Zajęciu temu oddawali się zarówno turyści indywidualni jak i uczestnicy zorganizowanych wycieczek. W dobie niewymienialności złotego polskiego, przydziału 100 dolarów i książeczki walutowej taki handel był najczęściej niezbędny, aby wyjazd mógł w ogóle dojść do skutku. Z powodów wyżej wymienionych ,specyfiką zagranicznych podróży tego okresu było też łączenie przyjemności zwiedzania innego kraju z zarobkowaniem.

Znaczącą część wyjazdów Polaków stanowiły wyjazdy związane z podjęciem pracy, legalnej lub nielegalnej .Legalnie Polacy pracowali na kontraktach w Libii czy Iraku, nielegalnie w restauracjach, na budowach , fermach, plantacjach czy fabrykach w Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, czy Szwecji. Zarówno "handlowe" jak i "zarobkowe" podróże Polaków miały interesujący wymiar wielokulturowy, gdyż zmuszały do interakcji bardziej pogłębionych niż w przypadku turystyki zorganizowanej, która umożliwia niemal kompletną izolację od ludności odwiedzanego kraju. Wraz z upadkiem starego systemu nastąpił szybki rozwój przemysłu turystycznego w Polsce a polityczne i ekonomiczne przemiany ostatniej dekady ubiegłego wieku odblokowały całkowicie polską zarówno turystykę wyjazdową jak i przyjazdową. Zmieniły także pozycję turystyczną Polski wobec innych krajów . Prawo do nieskrępowanego poruszania się po kraju i podróży zagranicznych jest dziś ważnym wskaźników demokracji. Również w Polsce prawo to stało się elementem wolności obywateli określonym w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu zagraniczne wojaże były przywilejem wąskich elit pochodzenia i pieniądza. Powstałe pod koniec lat 40 - tych ubiegłego wieku polityczne i ekonomiczne bariery zahamowały na długie lata rozwój podróży z i do Polski. W rezultacie porównanie liczby wyjazdów i przyjazdów w latach 50 - tych i 90 - tych pokazuje trzycyfrową (liczba wyjazdów zagranicznych z Polski w latach 1956 - 1999 wzrosła 211 razy) lub nawet czterocyfrową dynamikę (liczba przyjazdów do Polski w latach 1956 - 1999 wzrosła aż 1115 razy).

Aktywność turystyczna i podróże są funkcją jakości życia mieszkańców i wskaźnikiem rozwoju cywilizacyjnego kraju. Wskazuje na to masowy rozwój turystyki mieszkańców krajów o względnie wysokim poziomie życia przeważającej części społeczeństwa. Turystyka jest szeroko wykorzystywana w edukacji. Jest to szczególnie widoczne w polityce wspierania spójności społeczeństw, w edukacji kulturowej, w przekazywaniu systemów wartości, zachowania dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. Dla wielu społeczeństw przyjmowanie turystów jest wreszcie źródłem dobrobytu, motorem napędzającym rozwój miast i regionów, narzędziem walki z bezrobociem. Wydatki cudzoziemców poprawiają wyniki bilansu płatniczego, wydatki mieszkańców pozwalają na redystrybucję dochodów z regionów bogatszych. do regionów uboższych. Obsługa i przyjmowanie przyjezdnych stanowić może źródło dochodów i wzrostu rentowności większości sektorów gospodarki. Rozwój szeroko rozumianych usług dla turystów coraz częściej nazywanych przemysłem turystycznym, lub gospodarką turystyczną stał się źródłem szybkiego wzrostu produktu krajowego brutto (PKB). Aktywność turystyczna i podróże są funkcją jakości życia mieszkańców i wskaźnikiem rozwoju cywilizacyjnego kraju. Wskazuje na to masowy rozwój turystyki mieszkańców krajów o względnie wysokim poziomie życia przeważającej części społeczeństwa. Turystyka jest szeroko wykorzystywana w edukacji. Jest to szczególnie widoczne w polityce wspierania spójności społeczeństw, w edukacji kulturowej, w przekazywaniu systemów wartości, zachowania dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego.

Dla wielu społeczeństw przyjmowanie turystów jest źródłem dobrobytu, motorem napędzającym rozwój miast i regionów, narzędziem walki z bezrobociem. Wydatki cudzoziemców poprawiają wyniki bilansu płatniczego, wydatki mieszkańców pozwalają na redystrybucję dochodów z regionów bogatszych. do regionów uboższych. Obsługa i przyjmowanie przyjezdnych stanowić może źródło dochodów i wzrostu rentowności większości sektorów gospodarki. Rozwój szeroko rozumianych usług dla turystów coraz częściej nazywanych przemysłem turystycznym, lub gospodarką turystyczną stał się źródłem szybkiego wzrostu produktu krajowego brutto (PKB). Turystyka zajmuje drugie miejsce w ekonomice światowej po przemyśle elektronicznym i komputerowym, wyprzedzając takie dziedziny jak przemysł naftowy (petrochemiczny) i przemysł samochodowy. Turystyka daje olbrzymie możliwości zatrudnienia około 255mln osób, czyli co dziewiąta osoba na świecie znalazła zatrudnienie w sferze biznesu turystyczno - hotelowego. Turystyka i podróże tworzą jedno miejsce pracy na każde 2,4 sekundy. W ostatnim dziesięcioleciu wzrost zatrudnienia wyniósł 50,9% w tej gałęzi gospodarki. Według ocen WTO, każde miejsce w przemyśle turystycznym to trzy miejsca pracy w gospodarce. Turystyka bezpośrednio lub pośrednio obejmuje większość innych gałęzi ekonomii, w tym przemysł, rolnictwo, budownictwo, transport, ubezpieczenia, telekomunikację, handel, gastronomię, mieszkalnictwo, sferę usług, kulturę, sztukę, sport, a również stymuluje ich rozwój. WTTC (World Travel & Tourism Council) szacuje, że każda złotówka przemysłu turystycznego i podróży generuje trzy złote dochodu w innych sektorach gospodarki. , od funkcjonowania turystyki bezpośrednio zależy istnienie ponad 40 gałęzi gospodarczych i blisko 10 - 15% ludności świata.

Rynek turystyki nie istnieje niezależnie od państwa i społeczeństwa. Zarządzanie turystyką nabiera dzisiaj szczególnego znaczenia, ponieważ jej funkcjonowanie i rozwój mają bardzo ważny wpływ na kierunki polityki społeczno - gospodarczej rządu. Turystyka staje się coraz znaczniejszą dziedziną dla rozwoju gospodarczego tak w skali makro, jak w układzie regionalnym i lokalnym, jest pozytywnym przykładem rozwijającej się współpracy władzy terenowej za społecznościami lokalnymi, stanowi pozytywny przykład ochrony własnego środowiska naturalnego w celu zwiększania atrakcyjności turystycznej miejscowości, wzmacnia dbałość o pozytywny obraz miejscowości, jej mieszkańców i całego kraju.

Biorąc pod uwagę fakt, że w dziedzinie różnice techniczne i technologiczne nie są tak duże, jak w innych dziedzinach gospodarki, Polaka, przy zachowywaniu własnych specyficznych cech kulturowych i narodowych ma szansę stosunkowo szybko wyrównać różnice między krajową i zagraniczną gospodarką turystyczną . Zagadnienia turystyki są podejmowane w takich organizacjach wyspecjalizowanych ONZ jak ONZ do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), ONZ do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju, Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, Międzynarodowa Organizacja Pracy, Międzynarodowy Fundusz Narodowy. Do najważniejszych organizacji międzynarodowych należy Światowa Organizacja Turystyki (World Tourism Organization, WTO) z siedzibą w Madrycie, założona w 1975 r. Powstała ona z przekształcenia Międzynarodowego Związku Oficjalnych Organizacji Turystycznych (UIOOT), funkcjonującego od 1925 roku. WTO zrzesza obecnie 138 państw reprezentowanych przez rządowe organizacje do spraw turystyki i ponad 350 członków afiliowanych. Polska należy do tej organizacji od 1956 r. W latach 1989 - 1993 była członkiem Rady Wykonawczej, a od 1993 r. wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej. Sejm 29.09.1997 roku uchwalił ustawę o usługach turystycznych, w pełni zgodnej z prawem Wspólnoty Europejskiej. Ustawa określa warunki świadczenia, przez przedsiębiorców krajowych i zagranicznych, usług turystycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także za granicą jeżeli umowy z klientami o świadczenie tych usług zawierane są na terytorium Rzeczypospolitej.

W polityce Rządu Polskiego prezentowanej w najważniejszych strategicznych dokumentach dotyczących polityki gospodarczej turystyka jest postrzegana w pierwszym rzędzie jako sektor mogący w istotny sposób wspomóc realizację ważnych programów rządowych, a w szczególności programu walki z bezrobociem. Jednocześnie w szeregu dokumentów rządowych, oraz strategiach rozwoju województw turystyka jest wskazywana jako jeden z sektorów mogących zapewnić dynamiczny rozwój gospodarczy, a jednocześnie minimalizujących negatywne skutki koniecznych przekształceń. Jednym z takich dokumentów jest Strategia rozwoju turystyki w latach 2001 - 2006 formułująca strategię rozwoju turystyki rozumianą jako część strategii rozwoju społeczno - gospodarczego państwa. Zadaniem tego dokumentu jest określenie celów, priorytetów i podstawowych zadań polityki państwa oraz określenie obszarów finansowego wsparcia programów samorządu wojewódzkiego i zadań administracji lokalnych, podmiotów gospodarczych, organizacji i stowarzyszeń.

Oprócz wymienionego dokumentu, podstawowe cele i kierunki polityki społeczno - gospodarczej państwa zostały zawarte w Długookresowej strategii trwałego i zrównoważonego rozwoju, Strategii finansów publicznych i rozwoju gospodarczego - Polska 2000 - 2010, Koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowania kraju . Jedną z dziedzin interwencji publicznej o rosnącym znaczeniu jest polityka rozwoju regionalnego rozumiana jako część polityki rozwoju społeczno - gospodarczego państwa. Dzięki decentralizacji państwa, utworzeniu województw, w których funkcjonuje równolegle samorząd i administracja rządowa, kompleksowa polityka rozwoju może być prowadzona w dwóch płaszczyznach zarządzania państwem: regionalnej i sektorowej.

Na podstawie:

T. Burzyński: Wybrane problemy oddziaływania państwa na turystykę, [w:] Problemy turystyki, z. 3 - 4, 1995
W. Gaworecki: Turystyka, PWN, Warszawa 2000
K. Łopacińki, B. Radkowska: Ocena bierżacej sytacji na rynku turystycznym, Instytut Turystyki, Warszawa 2003
V. T. C Middelton: Marketing w turystyce, PAPT, Warszawa 1996
K. Podemski: Udział Polaków i Polski w międzynarodowych podróżach, [w:] M.Golka (red..): Nowe style zachowań , Humaniora, Poznań, 2001
K .Przecławski: Turystyka a wychowanie, Nasza Księgarnia, Warszawa 1973
B. Radkowska: Europa - największy rynek turystyczny świata, [w:] Rynek turystyczny, nr 15, 1996,
P.Rietbergen: Europa. Dzieje kultury, KiW, Warszawa 2001
A. Szwichtenberg: Podstawy turystyki, Koszalin 2000


PORTAL POWIATU TARNOGÓRSKIEGO
www.tg.net.pl -
www.24.edu.pl - www.gornyslask.net.pl
e-mail | redakcja Portalu Powiatu Tarnogórskiego | reklama na Portalu